1 pot appelspijs
1 pot rode kool
1 pot erwten en wortelen
1 pot boontjes
1 pot spinazie
1 pot wortelen

1 familiepak koteletten
2 familiepak witte worsten
1 familiepak varkenssneden
1 familiepakje biefstuk
1 familiepak karbonaden
1 familiepak stoofvlees

5 zakken voorgeschilde aardappelen
5 zakken voorgebakken frieten
5 zakken voorgebakken kroketten

3 potten tomatensoep
3 potten groentensoep
1 pot kervelsoep

2 flessen sparein
5 flessen cola
2 kartonnen dozen appelsientje
2 bakken jupiler

7 dozen vanillepudding
2 dozen hagelslag

5 grote zakken gezouten ships
5 grote zakken paprika ships
5 zakken gezouten nootjes

5 grote pakken pampers
1 bak halfvolle melk

en voor de week daarop...
Alle soorten bereide maaltijden om in de microgolf te smijten!

"Tjonge jonge...wat is het leven duur hè" zegt ze tegen de buurvrouw als ze de koffer van haar auto leeg maakt!
"En dan heb ik alles nog niet eens bij!"

Mensen gaan ver, echt ver in hun beleving van een godsdienst! Kan iemand bezeten zijn door een echte duivel? Volgens mij niet! Wat drijft zo'n mensen om ik-weet-niet-wat toe te passen op mensen die misschien beter gebaat zijn bij een medische behandeling? Zijn mensen die zeker zijn dat de duivel bestaat, ook niet beter af met een medische/psychische behandeling? Ik persoonlijk kan me niet van de indruk ontdoen dat degenen die er zeker van zijn dat ze de duivel kunnen uitdrijven, ze niet allemaal op een rijtje hebben!

Hoe zou het zijn met de oud-bloggers?
Waar zijn ze gebleven?
Wat doen ze nu?
Zijn het nog steeds dezelfden, of zijn ze veranderd?

Raar als je daar ineens aan moet denken op een rustige zondag.
Ik herinner me er nog, zoals...
- Pam's vision on life
- Eiko
- Lady in black
- Lady Rosita
- Den dwarsligger
- De scheids
- Purple roos
- Snoepie
- Manlome
- Willy's livingroom
- Crying Shield's Creations
- Snellen
- Jeske
- Jeanneke (of was het Janoke?)
- Pol de facteur (of iets in die aard)
- Fleur
...Ik ben zeker dat ik er nog een paar ben vergeten!

Er zijn natuurlijk bloggers die ik niet heb vernoemd omdat zij nog steeds bloggen, of misschien zitten er in deze lijst bij die nog steeds bloggen maar onder een andere naam/titel...zoals ik?

We komen ze dikwijls genoeg tegen...oudjes die te traag rijden. Pas op, ik gun hen hun auto hoor, maar aub, hou je aan de snelheid! De snelheid ligt nu al bijna onder de slakkengrens!!! Een vijfde versnelling hebben we niet eens meer nodig, en die vierde mogen ze ook verwijderen.

Neem nu de bebouwde kom waar vijftig de max. snelheid is...RIJD dan vijftig hè en geen vijfendertig! Moeten ze de snelweg op, geef dan gas zodat je direct met het verkeer mee kunt, maar aub ga niet op je rempedaal staan! En dan zeggen ze dat ze in vijftig jaar dat ze al rijden, nog nooooooit een ongeval hebben gehad! Neeeeeeee, kan ik geloven...ze doen anderen verongelukken! Meestal rijden ze met een mercedes, zo'ne lange bak waarmee ze amper op de oprit van een huis geraken...alsof ze een vrachtwagen moeten zien te manoeuvreren! En heb je al eens gezien hoe ze uitstappen? Amaai! Ze geraken er bijna niet in of uit met hun zere rug of slechte benen! Waarom kopen deze mensen geen gemakkelijke auto? Eentje die gemakkelijk wendbaar is, eentje waar je gemakkelijk in en uit kunt stappen. Ik kan ook begrijpen dat deze mensen ooit een droomauto wilden en dat die, nadat de kinderen het huis uit waren, hun droom konden realiseren, maar ze vergeten wel dat ze minder en minder mobiel zijn geworden en toch zo'n auto kopen al ondervinden ze een hoop problemen...verdekke toch!

Als ik me heel rustig moet houden, komt de verveling natuurlijk opzetten. Dus hield ik me af en toe bezig met het zoeken naar een nieuwe layout. Bij http://www.kevinvaneenoo.eu/  vond ik wat ik zocht...alleen paste het design niet bij bejaard maike lol! De indeling daarentegen was wat ik zocht en stuurde een mailtje naar Kevin of ik er een persoonlijke toets aan mocht geven...en het mocht! Nogmaals dank hè Kevin! Hieronder zie je het originele design.

 Klik op het prentje!

Hier zit ik dan, de stoere madam!
Verleden vrijdag besloot ik om een paar kleine struikjes en hele kleine boompjes (uit ons bos) uit te doen alsof het niks was! Ik voelde me toen opperbest en ik dacht het héél voorzichtig en met veel omhaal aan te pakken. Hoe ik het wilde aanpakken? Heel simpel op het eerste gezicht. Ik nam een riek en dacht dat als ik die riek schuin onder het piepkleine stammetje steek, en met mijn poep op het handvat een lichte druk uitoefen, alles wel ging loskomen...maar niks hè! Op zoek dan maar naar iets anders. Ik vond de grasschaar en ik zou dan beginnen met de twijgjes door te knippen...mja, wie gebruikt nu in godsnaam een grasschaar! Natuurlijk ging dat niet! Mijn man zag me bezig en kwam er aan met een snoeischaar -zo eentje van een meter lang en waarmee je dikke takken kan doorknippen- en begon er zelf mee. Ochgod dacht ik, dat ziet er gemakkelijk uit, pakte het uit z'n handen en zei tegen hem dat hij mij ermee moest laten doen...dus verdween hij uit m'n gezichtsveld. Geloof me of niet, maar ik amuzeerde me kostelijk, zo gemakkelijk ging dat! Het ging zelfs zo gemakkelijk dat ik fibro even vergat! Op een bepaald moment zakte ik bijna ineen van vermoeidheid, mijn energie was totaal opgebruikt en voelde me heel ellendig worden. Om geen te erge spierpijnen te krijgen, nam ik een heet bad, kleedde me nadien dik aan om m'n spieren verder warm te houden en kroop de zetel in en liet de boel de boel. De volgende morgen (zaterdag) na lang geslapen te hebben, voelde ik me beter worden en niks spierpijn...EUREKA! Ik dacht dat fibro zo'n beetje naar de achtergrond was verdreven en ik keek al uit naar de volgende snoeibeurt, maar wou me nog een paar dagen koest houden. Vanaf gisteren (maandag) loopt het mis en hou me recht met af en toe een dafalgan en beloofde mezelf voor de zoveelste keer, dat ik beter ga luisteren naar m'n lichaam!

Ik heb weer wat gezien!

Een slordig uitziende vrouw, ik denk ergens in de veertig, zit samen met haar man en twee kinderen in een taverne. Ik dacht dat ze een chocotof aan het eten was (zonder tanden), maar uiteindelijk bleek het kauwgum te zijn. Hoe ik dat kan weten? Niet moeilijk als je als een kameel kauwt hè!

Al meer dan een jaar ben ik aan het proberen om op een vroeger tijdstip te gaan slapen, want ik ben een nachtmens, en tot hiertoe is me dat gelukt en heb ik twee uren gewonnen. Maar met deze laatste uurverzetting heb ik het ferm moeilijk! Ik laat me telkens weer beetnemen door dat uur vroeger! Vanaf 's middags begint dat al...klok duidt 13.00u, etenstijd! "Ha, het is nog maar 17.00u, heb nog tijd om te koken", maarja, in werkelijkheid is het wel 14.00u, 18.00u hè! Dan zo rond 22.00u denk ik: " Ik word precies moe en het is nog maar 22.00u!" En zo gaat dat bij mij de hele dag en avond door tot mijn eurocent valt en ik tegen de nacht doodmoe in bed kruip! Ik moet oppassen dat mijn opgespaarde twee uren niet voor niets is geweest!

Iedereen wil tegenwoordig de immens populaire Poe, genoemd naar auteur Edgar Allen Poe, zien. Daarom schuimt Thompson de ene beurs na de andere af. "Toch houden de toeschouwers afstand, want zo'n kolos kan keihard uithalen. Ik heb het al mogen ondervinden. Toen hij een keertje wou spelen, sleurde hij me meters ver mee. Poe'tje kent zijn eigen krachten niet." (dea)

Toen ik dit te lezen kreeg, en de foto's kon bekijken, dacht ik: WOW! Een uit de kluiten gewassen paard! Wat een dier! Wat een spierkracht!

Ik vind paarden heel mooie dieren, maar ben er eerlijk gezegd bang van. Mijn man kocht ooit voor mij een pikzwarte hengst om mee te rijden! Het enige wat ik durfde was hem strelen terwijl hij in de stal stond!

Lou Andreas Salomé was haar tijd ver vooruit. Ze werd geboren in 1861 en groeide op in een tijd waarin van vrouwen verwacht werd dat ze trouwden, kinderen kregen en hun man altijd terzijde stonden. Maar het huwelijk was niets voor Lou, ze wilde vrij zijn, haar persoonlijkheid ontwikkelen. Desondanks oefende ze een ongelooflijke aantrekkingskracht op mannen uit, waaronder de beroemde filosoof Nietsche en de psycholoog Freud. Maar hun liefde voor haar wekte alleen maar haar woede op... Een bijzondere vrouw, bekend en berucht, verguisd en geliefd...

Nietsche wil met Lou trouwen. Ze kan haar oren niet geloven en is van plan om hem eens goed de waarheid te zeggen!

Lou trouwt met Friedrich Carl Andreas...maar ze zal nooit het bed met hem delen.

"Ik zal wel nooit een ideaal navolgen, maar wat ik wel kan doen is mijn eigen leven leiden. En dat zàl ik doen, niets kan me tegenhouden!"

In de week, op tv, had men het over hoeveel huishoudens de elektriciteit en water niet meer konden betalen. Men liet een vrouw aan het woord die een paar maanden buiten op straat had doorgebracht doordat ze de rekeningen niet kon betalen. Nu had die vrouw en haar man -of was het vriend- door tussenkomst van het OCMW, terug een klein appartementje kunnen huren. Wat mij opviel toen men haar intervieuwde, was de laptop die aangesloten was en opstond! Direct dacht ik er het mijne van!

Hier zie je nog eens het verschil tussen m'n hele lange haren...

 en m'n korte kopje nu!



Een groot verschil hè!

Ik was gisteren terug naar de kapster geweest omdat ik me ellendig voelde bij een bob-kapsel. Het kapsel op zich was mooi maar ik kon niet verdragen dat het in m'n gezicht hing! Nu ben ik héél tevreden...ik zie er veel jonger uit hahaha! Er is heel weinig werk aan. Elke ochtend even benevelen, een beetje kneden en voila that's it! M'n haren kammen is uit den boze...alleen als ik ze gewassen heb, dan mag het wel. Ohja, wat ook belangrijk is, is dat als ik 's morgens opsta, ze bijna net zo ligt als voor ik 's avonds het bed induik! Goed hè!