Hoe meer vrije tijd, hoe minder je gedaan krijgt!?

Ik kijk weinig naar soaps en toch is er één soapke dat ik niet graag mis, en dat is 'Thuis'! Heel veel thema's komen er aan bod...Geluk, leed, de dood, scheidingen, abortussen, tienerperikelen, opvoedingselementen, trouwpartijen, jaloezie enz.enz. Om kort te zijn...uit het leven gegrepen, met een duidelijke uitvergrote boodschap naar mensen toe die met één van die thema's te maken hebben of krijgen. Nu kun je ofwel zeggen dat het dikke zever is en kijk je er heel oppervlakkig naar, of je kunt er iets uit leren. Elk van de personages hebben hun eigen karakter en zie je hoe deze omspringen met wat het leven hen voorschotelt. Sommigen vinden het ferm overdreven, bij anderen gaan de ogen open en leren dat het anders kan, dat een probleem dikwijls kan opgelost worden door er anders mee om te gaan. Maarja, we zijn mensen met een eigen mening en een eigen waarheid en dan is het dikwijls moeilijk om iets toe te geven, toch?

Gisteren was het voor mij een ontspannen shopdag, maar o zo vermoeiend. De lentecollectie sijpelt binnen en het doet deugd om weer kleurtjes te zien! Ik had zin om vanalles te kopen, maar ik ben iemand die zich nog even kan bedwingen ;-) Dat bedwingen ligt vooral in het feit dat ik hoop dat er kleding komt die ik nu in gedachten heb. Ik hoop op zwierige kleedjes en rokken met een leuk printje die net boven de knie komen, daarbij pumps of sandaaltjes met een hakhoogte van zo'n vijf centimeter. Het moet in ieder geval heel vrouwelijk zijn!

En dan mijn roddelke:

Ik kan het bv. niet zien dat vrouwen boven de vijvenveertig nog kortgerokt rondlopen, al hebben ze zogezegd hun figuur nog mee. Eerst en vooral zie je aan hun gezicht dat het geen twintigers meer zijn, hun knieën en het begin van 'vlinderarmen' verraden evenzeer hun leeftijd...
Geef mij dus maar de vrouwelijke elegantie!

Vandaag heb ik zo'n beetje een dipdagje...denk ik! Ik zit nu met dat kastje rond m'n nek, ik moet op een blad papier invullen om welk uur ik m'n hart voel overslaan en wat ik op dat moment deed, pffff. Ben al een poos gestopt met in te vullen...ze slaat zelfs op bepaalde momenten over in rusttoestand! Het huilen staat me nader dan het lachen! Ik heb dan ook geen zin om te reageren bij m'n bloggers :/
Morgen mag ik dat onding binnen leveren en is m'n dipdagje misschien over. Ik wens jullie nog een fijne...

 

Een 3-jarige slang Po uit de Taiwanese hoofdstad Taipei is zwaar verslaafd aan nicotine. Zijn eigenaar Sho Lau rookt zelf 20 sigaretten per dag. "Hij is erg tam en toen ik op een dag een sigaret weggooide pakte hij die in zijn mond en genoot er duidelijk van." aldus de 33-jarige Lau. "Van het een kwam het ander en het duurde niet lang voordat hij iedere ochtend en avond een sigaretje rookte." "Hij wordt erg chagrijnig als ik geen sigaretten op zak heb." voegde hij eraan toe.

Foto en tekst van internet.

Het is ver gekomen dat sommige mensen een dier leren roken!

 

Zo noem ik Marcel Vantilt! Is me dat een zenuwachtige mens zèg!
Het programma 'Ook op mensen getest' is bij momenten interessant, maar elke keer weer komt hij ertussen als iemand op zijn vragen een antwoord geeft! Op die manier hoor ik er maar de helft van! Wat me nu weer was opgevallen was zijn been dat trilde als iemand anders aan het woord was...ik werd er zelf zenuwachtig van!

De Brit David Seath heeft een bijzondere manier gevonden om van zijn liefdesverdriet af te komen. Hij zette zijn ex uit zijn hoofd door een auto roze te verven met nagellak. Zijn actie was deze week live op internet te volgen. Na vier dagen, twee uur, twee minuten en 131 flesjes nagellak leek de Fiat 500 wel een suikerspin. De autofabrikant was blij met de actie. Zo’n goeie gratis reclamestunt had die nog nooit gezien. Seath hoopt nu op een plekje in het Guinness World Records-boek voor de langste reclamespot ooit. Grote kans dat zijn vriendin met hangende pootjes terugkomt.

Foto en tekst gevonden op internet.

Ik moet dringend een paar flesjes nagellak gaan kopen voordat de mannen de winkels gaan bestormen! ;-)

 

Een realityreeks die ik graag volg.

Verleden maandag -de eerste reeks-, ging het over de Moslimvrouwen en degenen die zich tot Moslim bekeerden...daar ontstond zoals gewoonlijk veel heisa rond.
Deze maandag ging het over bedelmonniken in een zenboeddhistisch klooster. Ik ben niet echt van plan om mijn mening over eender welke godsdienst hier uit de doeken te doen, maar het doet me wel nadenken over het feit dat er geen enkele vrouw aan de top staat van eender welk geloof! Dat er in de meeste 'Geloven' de vrouw als de meest onderdanige persoon behandelt wordt! En waarom? Waarom wordt een vrouw onderdrukt? Wat doet zij verkeerd? Wat is er mis aan een vrouw om haar vooral niet aan de top van eender welk geloof toe te laten?

Ik kan er natuurlijk wel over discussieëren, maar uiteindelijk blijft de vraag onbeantwoord!

Gisteren op controle geweest bij de hartchirurg in het ziekenhuis. Drie volle uren heb ik daar in de wachtkamer gezeten eer ik aan de beurt was! Na twee minuten stond ik alweer buiten! Vrijdag terugkomen om een kastje rond m'n nek te laten hangen voor vierentwintig uur, en maandag binnen brengen! Als dat vierentwintig uren zijn weet ik er niks meer van zunne! Omdat voor de rest alles goed is, zoals bloeddruk, schildklier, cholesterol enz., wilt hij weten waarom m'n hart dikwijls overslaat! Ik had het hem kunnen vertellen maar ik kreeg de kans niet! Nu kun je je wel inbeelden dat ik ferm slecht gezind was hè en ik geen zin meer had om nog aan de pc te gaan zitten!

Ik loop een beetje anbetant rond en de zenuwen beginnen zo'n beetje de baas te spelen over mij, pffff!  Volhouden tot dezenavond is de boodschap en dan maar hopen dat ik niet teveel naar de knoppen heb geholpen en moet horen dat m'n pc binnen moet voor algemeen nazicht! De goede raad van m'n bloggers hieromtrent deden me dan ook heel veel deugd! Stel dat het dezenavond allemaal in orde komt...mens toch...ik gaf er ene als het kon!

Zweef met me mee
****************

Met tierelantijntjes en in gordijnen gehuld
dans ik op het ritme van de muziek
die mijn hele zijn vult.

Op hoge hakjes en nylonkousjes aan
zweef ik door de tijd en mijn bestaan.

Lange haren
wapperend door de tocht van mijn geest
Tot de muziek haar noten doet stoppen
en ik mijn hartje weer voel kloppen.

©Maike
*******

Al die reacties! Ik kreeg gelijk compassie met m'n bloggers! :-(
Daarom zal ik jullie in 't kort vertellen wat ik niet meer kan...alé, mijn pc hè!

- Door het downloaden van IE8 en aan te vinken wat goed is voor de veiligheid, heb ik zoveel aangevinkt dat ik zelfs een leeg IE8-programma in m'n software heb staan! Het ergste is dat ik IE8 niet uit m'n sofware kan verwijderd krijgen en IE7 bv. wilt er niet in z'n volle glorie erop!

- Voor mijn neus staat echt een lege browser hè...dus krijg ik m'n gmail ook niet te zien, mijn favorieten al evenmin!

- Knippen en plakken gaat ook niet, noch kopieëren...dus werkt m'n planknop ook niet!

- Ik kan zelfs mijn vorige IE er niet opkrijgen!

- Als ik wil surfen, moet ik elk venster dat geopend is met het kruisje weer sluiten!

- Als ik m'n bloggers een bezoekje breng, moet ik eerst de pagina vernieuwen eer ik hun laatste post kan lezen, evenzo met reacties.

Zo, dat is het in het kort! Eén sjans heb ik...morgen naar de kapster om het grijs dat van gisteren in grote getale aanwezig is, weg te laten werken...anders durf ik in het weekend niet buiten komen! ;-)

- Het spook van skynet zal zich niet zomaar laten verjagen denk ik en de weg naar m'n bloggers heb ik wel aangewezen, maar dat spook zei me dat ze liever bij mij bleef! :-(

Schone titel al zeg ik het zelf, maar die duidelijk naar mij verwijst!
Ik zal nooit leren om met m'n vingers ergens af te blijven waar ik niks van ken! Jaja, al doende leert men hè pfff! Zondag kreeg ik het in m'n bolletje om IE8 (Internet Explorer 8) te installeren. Iets downloaden zou toch geen problemen mogen geven als ik alles volgens de letter doe...dacht ik...jawadde, toen ik het had geinstalleerd ging het fout...tuuuuurrrrlijk! Dan zeggen ze, doe dit en doe dat om meer veiligheid en ik overal maar vinkjes hier en vinkjes daar zetten tot het zo veilig was dat ik gedorie me nergens meer zag staan...zelfs m'n laatste postje zag ik niet meer staan of ik moest refreshen (vernieuwen)...ik zag ook nergens nog mijn reacties op andere blogs, lol! Daar zat ik dan, en dan moet je nog kalm blijven om je hart niet nog meer te belasten!!!! En ik maar denken dat het spookte bij skynet hahaha! Begin dan uit je eigen maar eens te zoeken waar de vinkjes moesten weggehaald worden :(
Wat deed ik daarstraks? Ik kegelde IE8 de prullenbak in en zette IE7 erop, dacht daarmee alles te hebben opgelost.................niet dus, want de vinkjes blijven precies aangevinkt! Ik heb dus geen flauw benul van computertaal en wat die termen willen zeggen! Dus, als je mij of mijn blog één van de dagen kwijt bent, weet je hoe het komt hè!

Soms kan een mens toch iets verkeerd begrijpen hè...zelfs ikke! ;-)
Een geluk dat ik iemand ben die eerlijk vraagt wat er scheelt en niet achter iemands rug eens gaat zeggen hoe de vork in de steel zit, want zeg nu zelf, stel dat je gans verkeerd bent, hoe ga je dat rechttrekken hè!

Deze week is het al twee keer voorgevallen dat ik verkeerdelijk dacht en al een sjans dat ik het niet op mij hoef te steken maar op de spoken van skynet, hahaha :-p

of het spookt in m'n hoofd!

Ik was daarnet bij een paar van m'n bloggers langs geweest, en ondanks de titel van hun laatste post op de voorpagina van skynet stonden, zag ik ze niet op hun blog...ook mijn laatste reactie van hun vorige post zag ik niet???????? Ik klikte dan maar onderaan het kaderke van de reacties op home en dan pas kreeg ik de titel van hun laatste post te zien. D'r waart iets rond brrrr!

Directe antwoorden of reacties geven is niet altijd op z'n plaats en wordt dikwijls verkeerd geinterpreteerd als men je nog niet goed genoeg kent, daarom moest ik mezelf even aan de kant parkeren. Niet dat mijn antwoorden of reacties doorspekt zijn met onbeleefde woorden...nee, zo zit ik niet in elkaar, ben altijd beleefd, ook buiten het virtuele. Bij mij is een direct antwoord een to the point antwoord en dat is niet altijd de goei methode. Ik geef het liefst een tactvol en eerlijk antwoord. Zo zijn er een paar blogjes waar ik ga lezen maar nooit een reactie zal achterlaten, wat niet wil zeggen dat zij het verkeerd aanpakken of wat dan ook hoor...het is meer mijn gevoel dat me ingeeft niet te reageren en die heeft me nog niet dikwijls bedrogen. Zo, dit gezegd zijnde wens ik elke lezer een fijn weekend toe! ;-)

Ps: Voor de anonieme lezer even dit: Je bent altijd welkom, maar ikzelf zal nooit ergens anoniem gaan lezen. Bedankt voor uw toewijding!

Ik probeer bij mijn bloggers een reactie te plaatsen, maar ik voel dat ik, als ik er eentje wil plaatsen, te direct reageer. Daarom hou ik me nog even afzijdig.

Telkens ik de beelden zie van de ramp die Haïti heeft getroffen, wordt ik triest en opstandig! Dan gaan er vele gedachten door me heen en een paar daarvan zijn:

- Overal waar oorlog woedt moest de aarde opensplijten en de vijand opslokken!
- Al degenen  die vrouwen discrimineren, mishandelen en behandelen alsof ze nog minder zijn dan een dier, moesten ter plaatse doodvallen!
- Al degenen die zich aan kinderen durven vergrijpen, moesten hun vingers er ter plaatse bij afvallen!

Damn, wat voel ik me klein bij zoveel geweld!

Eergisteren bij de optieker keek ik letterlijk m'n ogen uit en m'n oren begonnen te tuiten bij het volgende...

Er stond daar een dame die een bril uitzocht voor haar zoontje! Ondertussen vertelde ze dat haar ander zoontje van vier! ook graag een brilletje had. Ze vroeg de optieker of hij een brilletje had met gewone glazen, natuurlijk keek hij haar aan met gefronste wenkbrauwen...wat hij tegen haar allemaal zei weet ik niet, maar blijkbaar was zij niet te vermurwen. Ik zag hem een brilletje pakken, maar het merk stond nog op dat glas...dat wou zij eraf! Ik zag hem moeite doen om het te verwijderen, maar er kwamen een paar krasjes tevoorschijn en dat wou zij niet...! Of hij geen ander brilletje had? Uiteindelijk heeft ze dat brilletje toch maar genomen! Van zo'n mensen krijg ik het van op mijn heupen zie!

Eender wat ik draag om te gaan slapen, pyama of nachtkleedje, ik word toch wakker met niks meer op z'n plaats!

Als je naar romantische films kijkt, en je ziet een dame met een superlang mooi zijdeachtige nachtkleed met spaghettibandjes in bed liggen en je ziet haar de lakens naar achteren zwieren, dan zou je op z'n minst denken dat het superlange nachtkleed ergens opgerold onder haar oksels is terecht gekomen hè...maarnee, dat ligt nog allemaal netjes (zonder valse plooien) zoals ze er is ingekropen! Net zo met hun pyama...niks gekreukeld, geen enkele belemmering ergens! Bij mij wel! Mijn nachtkleedje zit 's morgens onder m'n armen, net alsof ik een heel kort t-shirtje aanheb! Doe ik een pyama aan, dan zit 's morgens het ruggedeelte vooraan en de pijpen in de vouw van m'n knieën! Ben ik dan zo'n nachtbraker of moet ik m'n man als schuldige aanwijzen? ;-)

Hebben jullie ook eenzelfde ritueel als je gaat slapen? Hoe je in bed stapt? Wat je nog doet net voor je in slaap valt? Ik wel. Wat ik als eerste doe als ik in bed lig, is even op mijn rug gaan liggen (nee, niet om wat jullie denken hè!), dan draai ik me even op mijn rechterzijde, om daarna op mijn linkerzijde in slaap te vallen...linkerbeen naar beneden en m'n rechterbeen opgetrokken...zoals een omgevallen flamingo, hahaha. Naar het schijnt draaien we constant in onze slaap, maar ik heb toch steeds het gevoel dat ik de hele nacht op mijn linkerzijde heb geslapen hoor, want ik wordt 's morgens in dezelfde houding weer wakker.

Verandering van spijs doet eten, zegt men. Misschien is dat ook zo met een design en om eerlijk te zijn was ik mijn bruine layout na twee dagen al beu en zocht ik naar iets simpelder en voor iedereen gemakkelijker leesbaar...hoop ik! En hopelijk blijf ik er nu wat langer met m'n pollen af ;) 

Vogeltjes observeren is echt plezant, het brengt je tot rust. Niet dat ik een vogelkenner ben hoor, dus fantaseer ik er maar wat bij. Neem nu die mussen, net soldaatjes. Twee komen er kijken of de kust veilig is, terwijl een stuk of zeven wachten op een teken van hen. Dan is het net of ze met hun vleugels wenken, zo van, komaan mannen 't eten is geriëd! En wat te denken van een merel die volgens mij boulemi heeft! Die jaagt elke vogel die nog maar in de buurt van het eten komt weg, en als ie kon, moet de fazant ook terug het veld in! Maar onze soldaatjes zijn alert hoor, want terwijl de merel moeite doet om z'n eten te beschermen en achter zijn belagers trippelt, genieten zij weer even van de grote delicatessenschotel, tenminste...als roodborstje niet in de buurt is!

Hoe erg moet het niet zijn voor een kleine jongen, als hij zich pijn heeft gedaan, of verdriet heeft om een speeltje dat stuk is gegaan, z'n papa/mama zegt: "Alé alé, jongens en mannen huilen niet, dat doen alleen de meisjes!"

Vroeger jaren werd er dikwijls met de vinger gewezen op het feit dat kleine jongetjes sterk moesten zijn, want zij moesten later een gezin kunnen onderhouden, ze moesten een baken zijn, een rots in de branding enz. Het spijtige is dan dat deze jongetjes later als man, hun verdriet niet kunnen tonen noch uiten, geen emoties kunnen laten zien, zij ook minder kunnen begrijpen waarom een vrouw om bepaalde redenen zit te huilen...al vertelt ze het hem in geuren en kleuren!

Ik hoop dat de moderne ouders inzien dat hun peutertje een klein mensje is en er geen onderscheid bestaat tussen jongens en meisjes, althans niet wat het mentale gedeelte betreft!