02-09-09

Knobbeltjes op mijn schildklier

Daar zit je dan, in de wachtzaal van het ziekenhuis, je afvragend wat je hier in feite moet komen doen. Hoja, je specialist vond het nodig om je schildklier eens te laten onderzoeken...dat kleine vlinderachtig gevalleke vooraan in je keel. Mijn beurt...verschillende knobbeltjes ontdekt! Huh? Voor verder onderzoek naar de afdeling Nucleare...de volgende wachtzaal. Voor de verpleegster de naald of naaldje (ik dierf niet kijken) wou inbrengen, zei ik dat ik rollende aders had. Ze keek me aan met een smile van dat is voor ons geen probleem...of was het een uitdrukking omdat ze dacht dat ik gewoon wat bang was? Een vuist maken en ja de ader kwam goed tevoorschijn. Ik voelde een klein prikje, maar lap, ze had em niet zenne! Je hebt gelijk zei ze, het zijn rollende aders. Ze probeerde op een andere plaats...mispoes! Pfffff...ik kreeg het weer ferm warm! Nu riep ze er een andere verpleegster bij en vertelde het haar , die het overnam. Een klein prikje zei ze! Ja wat anders en terwijl ik dat dacht, zei ze dat ik even moest doorbijten en ontspannen (probeer dat maar eens!) Na drie pogingen lukte het en de nucleare vloeistof vloeide met het bloed mee naar m'n schildklier. Hup, naar de volgende wachtzaal waar ze mij na een kwartier kwam halen. Met m'n hoofd een beetje achterover deed die machine haar werk. Na een tiental minuutjes wist ik de uitslag al...de schildklier deed z'n werk goed! Ja halloow, tuurlijk datte! Daarna naar de wachtzaal van de radiografie. Ondertussen dacht ik van stillekes naar huis te gaan, want ik kende de uitslag toch al?! Achja, ik zal die laatste etappe er ook maar bij nemen zekers. Toen dat achter de rug was, moest ik voor het eindverslag naar...ja je raadt het al...de volgende wachtzaal. Uiteindelijk bij de specialist die z'n uitleg deed over de resultaten en die gaat een punctie uitvoeren op de 21ste September...er is één knobbeltje dat wat groter is dan de toegelaten 1 cm.!!! Wat voor een punctie? Hij gaat met een hele fijne NAALD door de huid van m'n keel recht naar het te grote knobbeltje *slik*. En ik die me al die tijd had afgevraagd wat ik daar eigenlijk kwam doen pfffffffff! :(

16:22 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (2) | Pin it!

Commentaren

Oei Maike dat is minder prettig nieuws natuurlijk!
Ik hoop dat alles snel weer in orde is en dat de resultaten positief zijn!
Veel sterkte alleszins.

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 03-09-09

Reageren op dit commentaar

een heel mooi concept heb je met deze blog

Het moeilijkste lijkt mij nu dat je dan moet wachten tot bijna eind september voor de volgende stap.

Als je slaagt in het ontspannen help je jezelf en diegene die het onderzoek moet verrichten, maar vooral jezelf het meest. Je kan het leren via ademhalingsoefeningen of mindfulness en zelf pas ik het reeds toe, als ik eens een onderzoek moet laten doen (of zoals verleden jaar met de kleine operatie) en het helpt fenomenaal om mee met je lichaam te werken. Je te focussen om te helpen je lichaam te herstellen, in volle vertrouwen zonder angst.
Angst, is de meest tegenwerkende factor tot een spoedig herstel.

Veel sterkte en duim voor een goed resultaat.


Gepost door: Life angel | 04-09-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.