31-12-09

Mijn kortverhaal IIII

Eb en vloed
************

Verliefd en onzeker stapt ze een nieuwe periode van haar leven binnen. Meerdere afspraakjes volgen. Ondertussen weet ze ook dat hij een jonge weduwnaar is en dat zijn vrouw het leven liet in het kraambed. Het lot heeft hen nu bij elkaar gebracht. Twee zielen die elkaar begrijpen, maar ook bang zijn voor de toekomst. Veel vragen ... weinig antwoorden. De wandelingen langs het strand en door de duinen, de speelse blikken die ze elkaar toewerpen, de etentjes bij kaarslicht ... het maakt alles zo onwezenlijk, zo onbevattelijk ... alsof zij de hoofdrol speelt in een romantische film. Eénmaal thuis, komen de vragen. Is zij echt klaar om een nieuw leven te beginnen? Deze vraag stelt ze aan de spiegel, maar krijgt geen antwoord.
Ze steekt een cd-tje in en klikt op nummertje zes, terwijl ze rusteloos rondloopt :
... Als er nooit meer een morgen zou zijn
En de zon viel in slaap met de maan
Heb je enig idee wat het met je zou doen
Als je nog maar een dag zou bestaan? ...
Tranen rollen over haar wangen en ze denkt terug aan de tijd toen ze haar leven deelde met de allerliefste van de hele wereld ... haar man, haar enige echte ware liefde. Ze voelt zich eenzaam worden en diep ongelukkig. "Waar ben je toch? Kom me halen, ik kan het niet meer aan!" Hier aan zee, en een nieuwe liefde, nee ... het voelt niet juist. Hoe moet het nu verder ... met hem? Wat, als hij vraagt om voor altijd bij hem te blijven? Om met hem een nieuwe start te nemen? Wat als ze weigert? Oh God ... vergeef het me, maar ik moet aan mezelf denken, ik wil geen tweede kans meer! In haar hart is er maar plaats voor één grote liefde.  Huilend kruipt ze in haar bed en rolt zich op als een egeltje dat gevaar ruikt.

Wordt vervolgd ...

22:30 Gepost in Mijn kortverhaal | Commentaren (0) | Tags: kortverhaal | Pin it!

De commentaren zijn gesloten.