26-05-10

Bah bah bah!

Ik heb helemaal geen zin om een postje te typen, maar ik wil mijn bloggers niet in de kou laten staan...dus...!

Ik moet iets gaan toegeven waar ik het heel moeilijk mee heb en toch zal ik het moeten aanvaarden. Misschien hebben jullie het al een paar maanden geleden al gelezen dat ik soms heel moe ben bij het minste dat ik doe. De onderzoeken bij oa de hartspecialist toonden aan dat ik CVS heb (Chronisch Vermoeidheid Syndroom). Ik lachte het weg, want hoe kunnen zij nu weten dat ik net dàt heb! Dat het moe zijn niet gewoon komt door wat ik allemaal heb moeten meemaken en dat het z'n tijd nodig heeft om te helen!? Verdomme, verdomme, verdomme toch! Eerst Mister Fibro en als je er net hebt mee leren omgaan, komt Madam C op de proppen! Je wilt niet weten wat ik nu denk en hoe ik me nu voel...dus...de zin en onzin van het leven is effe in rook opgegaan! Ik heb even tijd nodig om me te herpakken.

Tot vlug?!

22:39 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (7) | Pin it!

Commentaren

zo is het Je moet er mee leren leven. Ja , zeggen ze,maar zij weten niet wat het is. Ik heb al I0 jaar Fibro...De eerste jaren wist ik niet wat het was, och zei de dokter artrosé .Maar met de jaren heeft het een naam gekregen, De ziekte van deze tijd. Och kom als het kind maar een naam heeft.Tot mijn verwondering, toen ik nog eens uitvoerig met onze dokter sprak, zei hij"de dokters weten het zelf niet"
"De meningen zijn verschillend en men zocht er niet genoeg naar. Maar daar komt verandering in"
tot zover zijn uitleg.En blij dat ik was.Er komt verandering in ? Binnen 20 jaar misschien! ! ! !
Die vermoeidheid heeft alles met Fibro te maken.
Er zijn al wel praatgroepjes ,maar wat valt er te praten??? Mij zien ze daar niet. Te ver weg .Ik heb vernomen dat er tamelijk veel mensen daar aan lijden. Zowel mannen als vrouwen.
Ik kan niet anders zeggen dan: "hou er de moed maar in he'" En zoveel mogelijk in het zonnetje zitten(als ze schijnt tenminste)
groetjes van jutta

Gepost door: jutta | 27-05-10

Reageren op dit commentaar

Hey Maike,

Ik vraag me af waarom sommige mensen niet kunnen gespaard blijven van al dat leed en miserie...
Je hebt inderdaad al zoveel moeten meemaken, één voor één dingen moeten verwerken, het één nog niet verwerkt staan ze al aan je voordeur te kloppen met iets nieuws... Je verdient veel beter Maike... Helpen kunnen we niet hoewel er velen onder ons dit graag voor jou zouden doen, maar we kunnen er wel voor je zijn en je een hart onder de riem steken.
Ik hoop dat je de kracht en de moed en de steun vindt om het te verwerken en een plaats te geven.
Ik hoop dat je vechtlust even sterk mag blijven dan ze altijd al geweest is.
Ik hoop zoveel voor jou... enkel het beste...
Rust nu maar even uit en als je ons nodig hebt... we zijn er graag voor jou!

Lieve groetjes en een warme knuffel!

Gepost door: M&M | 27-05-10

Reageren op dit commentaar

Je wil het niet maar ..... Je krijgt gewoon de keuze niet. Het spijt me zo voor jou Maike-meisje.
Toch moed houden. Ik duim voor je.
Vele lieve knuffels.

Gepost door: Leva | 27-05-10

Reageren op dit commentaar

Hoi Maike, Hou vooral de moed erin om door te gaan, al is t met ups en downs.
'Annemarieke' bij mijn favorietjes, kampt met t zelfde, meen ik. s Praten met lotgenoten, doet je vast goed!
Veel liefs,

Gepost door: Ri@ | 27-05-10

Reageren op dit commentaar

Ik wens je veel moed en sterkte Maike opdat je ook dit weer zou kunnen accepteren. Het zal niet gemakkelijk zijn maar kop op meid! Neem vooral de tijd die je nodig hebt en we lezen je wel als je de behoefte hebt. Veel moed en sterkte!
Dikke knuffel x

Gepost door: Elle | 28-05-10

Reageren op dit commentaar

;-) Kop op, Maike. Laat je schouders niet hangen, life goes on...

;-)

Gepost door: Sam | 29-05-10

Reageren op dit commentaar

Vanalles meegemaakt hebben, erdoor zitten, eerst emotioneel en nadien ook fysiek.... problemen met hart en diverse andere organen/lichaamsdelen. Van de ene dokter naar de andere... eerste diagnose : depressie... verdere onderzoeken : cvs ! BOEM ! Heb het ook meegemaakt en weet maar al te goeg waar je doormoet. Wat ik nu schrijf is 15 jaar geleleden. Intussen heb ik nog meer ellende meegemaakt, van de ene specialist, psycholoog, kinesist enz naar de andere gelopen.... Ik kon en wou niet toegeven aan dat vermoeidheids-gevoel.... Nu heb ik mn draai erin gevonden en t een plaats gegeven in mn leven. Niemend merkt t aan me, maar ik moet er wel op letten dat ik minstens 10 uur slaap per nacht heb (met slaappil nog tot hiertoe maar ben ook dat aan t afbouwen). Zolang alles min of meer normaal draait, geen probleem, maar van zodra er weer crisis of stress situaties voorkomen, weet ik dat ik moet oppassen of ik ben weer voor maanden out.... Je hebt natuurlijk verschillende vormen en gradaties van cvs, maar ik kan je alleen maar aanraden om de moed niet te verliezen en t stilaan n plaats te geven in je leven, hier en daar wat aanpassing is onvermijdelijk maar maakt op langere termijn t leven er niet onaangenamer op. Kop op Maike en je weet mn mailknop te vinden mocht je er behoefte aan hebben he... Sterkte !
Grtjs,

Gepost door: AmaZony | 30-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.