Roddelkont

Flikken of flikjes
***************

Heb een paar mannen over flikken horen praten en ik moest gelijk lachen hoe zij de flikken ontleedden, lol. "Vroeger", zei de ene, moest je een bepaalde lengte en breedte hebben als je flik wilde worden en een beetje sport hoorde daar ook bij, maar nu...nu nemen ze er aan die 1.50m zijn en zo smal dat ze er aparte uniformen voor moeten bestellen". Den andere knikte heftig mee en zei: " Dat zijn mannekes die nooit iets hebben betekent in de maatschappij en die, als ze hun uniform aantrekken, ineens beginnen te groeien in de hoogte en in de breedte". "Maar pas op, dat zijn de geniepigsten! Waarom denk je anders dat die flikjes begeleidt worden door een hogere in rang!?" "Je ziet ze terug krimpen als hun taak erop zit en ze hun uniform aan de haak hangen" zei den ene weer.

En zo ging het nog een poosje door en ze hadden het dan over de vrouwen van die flikjes, dat die baas waren in huis en daarbuiten en dat zo'n flikjes hun frustraties daaromtrent botvierden op alles wat voor hun voeten kwam van het moment als ze hun geliefkoosde kostumeke weer aan hadden........enz.

Mijn dag was goed. :-)

Als ik aan de bouwvakkers en wegenwerkers denk met zo'n weer, krijg ik in hun plaats een attack! Ik vind het onmenselijk dat zij in deze hitte moeten werken en zo zijn er meer die nu staan af te zien. Mij zien ze pas tegen de avond buitenkomen als het een beetje koeler is, ik kan echt niet tegen zo'n hitte of het moet aan zee zijn. Maar hier bij ons in de Kempen...das echt niet te doen! Ik heb deze morgen het eten al klaargemaakt voor dezenavond; verse soep, aardappelen die straks in de pan worden gebakken, een koude schotel erbij en een stukje vlees en na de afwas -waar ne mens ook van afziet bij zo'n hitte- lekker buiten op ons terrasje met een ice-coffee in m'n pollen. Voor de vogeltjes heb ik twee grote schalen gevuld met koud water en op een schaduwrijke plek gezet...je moet eens zien hoeveel deugd ze daarvan hebben, ze zitten bij manier van spreken in een zwembad te plonsen dat het een lieve lust is. Ik hoop dan ook dat de mensen die een tuin hebben of een koer, voor de vogeltjes zorgen zoals ik doe. Dat noem ik zorgen voor elkaar. Zij eten de insecten en ongedierte en ik zorg voor drank in de zomer en eten in de winter.
Mijn blogronde doe ik later op de avond, tot straks! :-)

Na een paar bezoekjes aan een taverne vroeg een garçon opeens of wij elkaar pas hadden leren kennen, wij keken hem met zo'n grote ogen aan dat hij eraan toevoegde dat hij koppels nog nooit zo had zien babbelen als wij, vandaar. Meestal zitten ze stil voor zich uit te kijken of wat rond te kijken en het enige wat ze zeggen tegen elkaar is: "Wat wil je nog drinken?" Tja...hoe het komt weet ik niet hoor maar wij kunnen bij een etentje of gewoon bij een drankje echt serieuse gesprekken voeren die wij thuis blijkbaar vergeten te voeren of gewoon omdat wij, of toch zeker mijn man, het te druk heeft met andere zaken. Vanaf toen die garçon dat gezegd heeft, gaf en geef ik m'n ogen de kost om te zien of het wel klopt en jaja hij heeft gelijk! Mensen die ons niet kennen zullen wel hetzelfde denken als die garçon :-)
Het probleem nu is dat ik blijf rondkijken en me begin af te vragen of degenen die daar maar zitten te zitten nog kunnen genieten...zeker als hun gezicht precies op verveling staat, lol.

Dit gedichtje geldt voor iedereen die met hartepijn heeft te maken gehad. Over een jarenlange vriendschap die uiteindelijk verbroken werd door omstandigheden. Over een breuk in een liefdesrelatie of door een overlijden van iemand waar je heel veel van hield.

Stukjes hart
*************
Huilend raapt ze één voor één
een klein stukje hart op van de grond.
Want elk stukje is een verhaal apart.
Over vriendschap, liefde en verdriet.
Over hoe zij hem en hij haar vond.
Wat hen tesamen bracht,
maar ook weer verloor.
©maike

Ha, heb een thema om een postje over te schrijven...je houdt het bij en als je het een paar uur later terug leest denk je, hm nee en veegt het uit. Je ligt in bed en ineens schiet je iets te binnen om er zeker een postje over te schrijven en denk je: das voor morgen. Je staat 's morgens op en je vraagt je af waarover het ook al weer ging. En dan denk je, ach wat, dat komt straks wel weer tevoorschijn. Ondertussen doe je een paar boodschappen en terwijl je rijdt schiet er weer een postje door je kop waarvan je denkt dat je deze zeker niet mag vergeten zogauw je thuis bent. Thuis zet je de laptop op en zet je de paar boodschappen aan de kant, neemt ondertussen je kookgerief want je gaat aan het eten beginnen en terwijl je naar je laptop gaat denk je: Wat was het ook alweer????? Veel tijd om na te denken heb je niet en je begint aan je kookpartij en terwijl je drukdoende bent, neem je even het weekblad bij de hand -omdat alles op staat en je toch even moet wachten- en dan vergeet je weer dat je soep staat te koken tegen de hel op, dat de ajuin aan het verbranden is, de aardappelen op het punt staan om uit je kookpot te springen en de boter voor het vlees wel een heel donkere kleur heeft gekregen...En dan denk je: Shit, waar is mijn denksysteem gebleven????!

Bette Davis
***********

Bette Davis werd op 5 april 1908 geboren als Ruth Elizabeth Davis.

"Ik weiger een slaaf te zijn van de filmstudio!" Een uitspraak die Bette Davis ten voeten uit typeert. Hollywood heeft misschien geen andere actrice gekend die zo'n eigen wil had als deze, en die er bovendien àlles aan deed om die wil door te drijven, al moest het via het gerecht! Ze dreef talloze regisseurs tot wanhoop, maar blééf op hun favorietenlijstje staan. Want Bette Davis in een film betekende succes... Een lengendarische vrouw dus. Ze was koppig, opstandig en eigenwijs, maar in het bezit van een onmiskenbaar acteertalent dat haar tot één van de grootste Hollywooddiva's maakte.
Niets of niemand heeft Bette ooit klein gekregen: Hollywood niet, de studio niet, geen enkele man en ook haar leeftijd niet.

Enkele van haar uitspraken:
"Werken voor een filmstudio betekent of toegeven aan het zoveelste domme script, of verhongeren. Ik wilde geen van beide."

"Alle make-up van de wereld kon van mij nog geen glamourstar maken. Ik moest het hebben van mijn persoonlijkheid."

Hardnekkig blijven zoeken levert soms iets op, et voila...ik heb gevonden wat ik zocht; een rond zwart tafelkleedje van 1.70m. diameter :-)
Toch geen zwart zeker hoor ik je denken, lol...jawel, bij mij kan dat , gecombineerd met een grijs vierkantig dingetje er bovenop, glas erover en klaar is kees. Nu moet je weten dat ik een hekel heb aan zwart zeker wat kleding betreft, maar in mijn living gelden de details hè en er is niks mooier dan grijstinten met een enkel zwart detail afgewisseld met tintjes bordeaurood en warm oranje. Achja, je moet er voor zijn hè. Misschien ben ik het na twee jaar al beu maar nu vind ik het 'het' van 'het'. Nu nog een schilderij zoeken dat boven het tafeltje moet komen te hangen en niet zomaar een schilderij hè, 't moet weer iets apart zijn hehe ;-)

Profiteurs
**********

Dat vele kinderen door hun ouders aan hun lot worden overgelaten is nog maar eens duidelijk geworden. Diezelfde ouders verschieten dan als hun kinderen op een bepaalde leeftijd zich erg beginnen te misdragen, tov hun ouders maar ook tov andere mensen en laat ons niet vergeten erbij te vertellen, tov dieren! Maar wat kennen deze aan hun lot overgelaten kinderen van liefde af? Niks! Uit welingelichte bron heb ik nu dit vernomen; deze bron werkt in een crèche, waar ook haar kind verblijft zolang mama daar bezig is. Zij betaalt 11€...de volle pot dus, maar er is een koppel -allebei aan den dop- die 4€ betalen omdat ze dus aan den dop zijn! Zij brengt haar kind 's morgens naar de crèche en komt de kleine 's avonds als laatste weer ophalen!???? Je moet het maar durven! Kun je je inbeelden wat er terecht gaat komen van dat kleintje...? Nuja, als zij te lui zijn om te werken en hun geld verbrassen aan hun eigen pleziertjes, dan komt zo'n crèche heel goed van pas me dunkt! Zij halen er zelfs profijt uit want hoeveel kost een kleintje als je het thuis eten moet geven, wassen, luiers verversen en al wat er bij de verzorging komt kijken? Juist! Ze houden er zelfs een deel kindergeld aan over!  Ik kan er nog dieper op ingaan maar doe het bewust niet. Maar dat ik compassie heb met de tegenwoordige kinderen is een feit!

De Olifantspoot of Olifantsvoet (Beaucarnea stricta en B. recurvata) behoort tot de agavefamilie (Agavaceae) waartoe ook de Agave en de Yucca worden gerekend. Zijn naam dankt hij aan de knolvormige verdikking aan de stamvoet waarin hij reservewater opslaat. Uit de gezwollen voet  ontwikkelt zich geleidelijk aan een dikke stam met lange, smalle bladeren die ietwat afhangen. Soms worden de kleinere planten ook onder de naam Nolina aangeboden. Ze hebben een bollere en rondere voet en onderscheiden zich hierdoor van de grotere, meer flesvormige exemplaren. Het blijven echter dezelfde planten. Rond de Nederlandse naam bestaat al evenveel verwarring, want ook de Yamwortel D. elephantipes wordt wel eens met die logge naam bedacht.

Eindelijk heeft mijn plant een naam! Heb het nooit geweten, tot ik toevallig naar afbeeldingen van planten zat te bekijken via Google. Mijne Beaucarnea (lol) moet nu ongeveer twintig jaar oud zijn en de enige overgebleven plant die het gewaagd heeft in leven te blijven onder mijn toendertijd ingebeelde groene vingers. Hij is mogen verhuizen naar een grotere behuizing toen ik mijn living een ander uitzicht heb gegeven...ocharme, je ziet em veranderen! Hij zou een reuzenplant geweest zijn bij iemand met echte groene vingers, dat staat vast weet ik nu. :/

Achter iedere deur van eender welk gebouw schuilt geluk of miserie, elke dag opnieuw. Dat is wat ik wil duidelijk maken met deze nieuwe layout.