Roddelkont

Als een mens denkt dat hij alle mogelijke verdriet meegemaakt heeft komt er weer een portie bij. Maar sterk als we zijn komen we het steeds te boven. Onvoorstelbaar hoe we er ons steeds weer doorslaan, we zijn sterker dan we ooit kunnen vermoeden. We, dat zijn jij en ik, iedereen. Hoe pijnlijk veel dingen zijn, we komen ze te boven. En al die littekens, die maken ons harder....hopelijk niet te hard. Sterkte maike, het zal je lukken om ook dit een plaats te geven. Alles op zijn tijd.

Gepost door: bea | 28-07-11

Lieve maike,

Zo spijtig en treurig, maar je mag de moed niet verliezen.
Misschien eens de tijd nemen om je verdriet te verwerken. Daar heeft elk mens behoefte aan, ieder op zijn manier.
Schrijf het van je af als je dat kunt en praat erover om de scherpste kantjes van je verdriet te doen vervagen.
Veel sterkte gewenst en een dikke steunknuffel.

Gepost door: Leva | 28-07-11

Eerst jezelf toelaten om verdriet te hebben Maaike en dan komt de periode van aanvaarden,al even moeilijk als het verdriet,
maar een mens kan veel aan als hij er voor staat, littekens blijven er gans ons leven bijkomen en toch zien we meestal terug een lichtpunt om na het grootste verdriet weer verder te gaan
k weet dat het gemakkelijk gezegd is, maar toch is het zo, 'iets' helpt ons altijd weer verder
dikke knuffel en goeie moed!

Gepost door: fotorantje | 28-07-11

Dag Bea,

Een hart kan veel littekens aan!
Je zou er van versteld staan.
Een mens is harder dan we denken, en ook we denken dat we het niet aankunnen maar het leven gaat door zoals je schrijft en dat is de pure waarheid! Of het nu gaat of niet de wereld draaid verder!
Maar weet dat ik aan je denk met al je verdriet!

Lieve steungroetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 29-07-11

dag maike,
weet niet goed wat te zeggen, woorden klinken zo hol bij dergelijk verdriet.
maar ik denk dat een mens de som van zijn ervaringen is, goede en slechte, en jammer genoeg komen bij die slechte vaak littekens...
toch hebben die ergens hun nut denk ik, ze laten ons voelen dat we nog mens zijn, dat we nog kunnen "voelen".
het verdriet zal slijten met tijd, zoals alles slijt met tijd, vergeten zal je echter nooit, en dat is het belangrijkste.
veel sterkte, en goeie moed,

lieve knuffel
johan

Gepost door: joten | 30-07-11

Ik kan hier onze vriend Joten alleen maar bijtreden! Je bent ook een hooggevoelig persoontje ( net zoals ik ) en dan plakken die dingen allemaal zoveel langer aan je!
Verleden week was ik twee dagen onze kat kwijt en ik zat ook al te janken, ik begrijp het allemaal! Toch proberen nog positieve dingen te zien, je verdriet in een vierkant plaatsen en weten dat rond dat vierkant nog positieve dingen zijn. Verdriet mag niet je hele "zijn " gaan impalmen!
Maar ja, ik kan het allemaal goed uitleggen tot ik er zelf voor sta!
Veel moed en veel sterkte Maike
Liefs

Gepost door: christa | 31-07-11

...en het leven gaat door hè bloggers. Nogmaals dank.

Gepost door: maike | 31-07-11

Tja maike wat moet ik nu zeggen ? Woorden kunnen je verdriet niet wegnemen... en met de jaren komen er littekens bij, ze vervagen met de tijd maar weg gaan ze niet... Maar zoals je zelf zegt : .... het leven gaat door... je moet verder... onderwijl je littekens verzorgend... Duw je verdriet niet weg, probeer het te verwerken, een plaatsje te geven...
Veel sterkte maike, lieve groetjes,

Gepost door: AmaZony | 03-08-11