Roddelkont

Wat ik in gedachten had en wilde schilderen was veel mooier dan in werkelijkheid. Kleuren mengen is al een vereiste en daar ken ik de ballen van. Heb vanalles gemengd en het resultaat is dat de verf bijna op is en ik niks wijzer. Mijn schildersdoek heb ik onder de kraan moeten houden om de moppen -zogenaamd gemengde kleuren- verf te verwijderen. Wat heb ik nu nog over...een lichtgrijze achtergrond met hier en daar een streep witte doek dat tevoorschijn piept...een geluk dat het doek doek is gebleven en het houten frame niet is scheef getrokken door het kraantjeswater! Maar wat heb ik tot dusver geleerd...euhmm...geen idee...niks denk ik, 'k moet te hard nadenken en dat is geen goed teken! Van één ding heb ik wel spijt zie en dat is dat ik er geen fotoke van genomen heb, zo'n voor en na weet je wel. :-)

Een kleine gedachtengang van een onzeker iemand:

" Ik zou haar iets moeten vertellen, maar misschien heeft ze geen interesse in wat ik te vertellen heb. Misschien wil ze iets helemaal anders horen dan wat ze denkt dat ze te horen gaat krijgen. Of...wie weet doet ze maar alsof ze aandachtig luistert als ik het haar vertel en denk ik dat ze echt geinteresseerd is en heb ik het pas door als ik haar zie gapen van verveling. Zal ze het me zeggen als ze het niet interessant genoeg vind? Haar kennende denk ik van niet. Misschien moet ze dringend boodschappen gaan doen en durft ze het me niet goed zeggen en is ze bang dat ze op m'n tenen trapt, ja...dat kan uiteraard ook. Ik ben niet rap op m'n tenen getrapt en zij weet dat...misschien kan ik toch maar beter wat wachten om het haar te vertellen tot ik zeker weet dat ze niets te doen heeft, maar...hoe ga ik dat zeker weten? "

Je moet dit natuurlijk niet te letterlijk opvatten maar is toch een duidelijke doch overdreven weergave van iemand die heel onzeker in het leven staat.

Ik heb wat aangevangen! Ik ben al een hele poos (bijna een jaar) op zoek naar een paar schilderijen voor in de living en ik zie nog steeds niks dat me aanstaat. De ene keer vind ik het geschilderde heel mooi maar past de kader niet in m'n living of ik vind de kader heel mooi maar het geschilderde niet, dus kocht ik zelf een doek en acrylverf. En daar sta ik dan met m'n gerief...tekenen kan ik redelijk goed, maar schilderen!? Geen probleem dacht ik in het begin, ik bekijk de mogelijkheden op internet en ik zie wel waar ik uitkom...ik had beter niet op internet gekeken! Er is zoveel te zien en er zijn zoveel mogelijkheden dat ik niet goed weet hoe te beginnen, maar ik weet al wèl dat het modern abstract zal worden, lol.

Zoals dit voorbeeld :-)

uit m'n gedachten.

Een paar voorbeelden:
- Omdat de was buiten niet meer droogt, droog ik de was weer in de kelder (als je een kelder hebt natuurlijk), eenmaal opgehangen vergeet ik ze er 's anderendaags weer af te halen tot mijne euro valt, maar dan zijn we al een drietal dagen verder!
- Sommige soepen maak ik alleen in de winterperiode klaar zoals snert (erwtensoep) of witte bonensoep, dus heb ik een doos gedroogde erwten of een doos gedroogde witte bonen nodig en laat dat nu één van die dingen zijn die ik vergeet tot ik ze nodig heb maar niet kan gebruiken omdat deze erwten en bonen een nacht in water moeten weken!
- Elke keer opnieuw vergeet ik het plafond en de verwarming als ik poets en natuurlijk herinner ik het mij wel als ik gedaan heb!
Voila, dit zijn een paar voorbeelden uit een hele lijst van wat ik vergeet als ik het niet noteer!

Steek em omhoog als je mij hebt gemist, je vinger hè, neeee niet je middelvinger...alhoewel...ik bedoel de vinger waar je mee wijst of iets aanduidt! ... ;-)

Ik heb me weinig laten zien de laatste zes dagen, maar daar heb ik een goed excuus voor hoor. Ik zat en zit nog steeds te kampen met een opstandigheid die ik moeilijk op een deftige manier kan verwoorden en dan is het best om het even te laten bezinken. Nuja, ik krijg het gevoel dat het niet wilt bezinken en dan wil je het verwoorden zoals je het voelt nietwaar, maar daar zit weer de knoop...! De ene kant van mij denkt dus zus en de andere kant denkt dan weer zo en ik voel en weet dat ik het er niet bij zal laten, loI maar tot nu toe kan ik me inhouden en slik ik de woorden die op de puntjes van m'n vingertoppen liggen nog in, tot... Aléja, In tweestrijd of Vraagtekens had de titel van mijn postje moeten zijn als je dat hier zo leest, maar "steek em omhoog" vond ik dan weer goed voor de twee eerste zinnen, toch? ;-)

Het is de moment om vogeltjes duidelijk te maken dat ze in de winter geen honger hoeven te lijden als ze in uw tuin komen wonen. Tijd dus om ze te voederen, of beter gezegd tijd dat ze weten waar ze moeten zijn als het zover is! Het is niet zo dat zij ineens massaal gebruik gaan maken van de zaadbollen die je aan de kalende takken gaat hangen of broodkruimels uitstrooit, neenee dat doen ze pas als er niet veel meer te rapen valt. Trouwens...zij weten nog niet of er in uw tuin voedsel genoeg zal zijn om de winter te overleven en daarom is het goed dat er nu al een voederplaats wordt voorzien in uw tuin, ook drinkschalen mogen niet ontbreken! Bij mij staat in ieder geval alles klaar!

Deze foto van een voederschaal vond ik bij <<<klik>>> en vind ik heel creatief en leuk bedacht! :-)

De dure doch goedkope vrouwen
****************************

De titel, 'De dure doch goedkope vrouwen' is van toepassing op vrouwen die persé willen opvallen met dure kledij, een peperdure wagen bezitten en dito huis. Ik ken zo een paar 'dure' vrouwen en ik weet dus ook hoe die zijn als ze hun mond opentrekken...! Neenee, ze hebben geen rotte tanden of vieze adem -daar zorgen ze wel voor- wel een woordenschat waarbij je wenkbrauwen echt te hoogte ingaan hoor. Mensen toch, wat zijn die goedkoop met woorden, het raakt kant noch wal. Ik heb me dikwijls afgevraagd waarom die mannen hen hebben uitgekozen om mee te trouwen... Natuurlijk denk ik vanalles hè, maar de waarheid kan alleen maar uit de mond van de echtgenoot komen en die gaat dat natuurlijk niet aan de grote klok -of is het de klepel in dit geval- hangen. Dure vrouwen, maar o zo goedkoop met woorden en dan bedoel ik het uitstoten van een taal waar elke holbewoner van gaat lopen! Weten niks over politiek, noch over dagelijkse dingen zoals hoe je kinderen moet grootbrengen, koken en ga zo maar door. Het enige waar ze bedreven in zijn is hoe ze moeten opvallen en dat m'n beste mensen, vind ik enorm goedkoop :-)

Om verder te gaan op die dikbil uit m'n vorige post... :D
Dikbil of billeman zeiden de boeren vroeger...het beste vlees dat er was en hopelijk nog is. Hoe weet ik dat? Ben ik misschien een boerin? Of getrouwd met een boer? Zit ik in de vee-of-vleessector? Nee toch niet, is ook niet belangrijk, het belangrijkste is dat ik weet wat een dikbil/billeman is en dat ik de afbeelding op internet moest gaan zoeken :-)
Achja...het illustreert gewoon duidelijk hoe ik me voel, zeker als je weet dat ik altijd een heel slank meisje/vrouw ben geweest, en als je me niet gelooft klik dan hier maar eens op >>>>*klik* <<<< en zie je toch een heel klein beetje maike! Dikbil, of hoe je dikker wordt als je stopt met roken...hm, klinkt als de titel van een boek :-) Ohja...het is niet alleen de achterkant dat veranderd is maar ook de voorkant, en hoe kan ik dat het beste illustreren? Ook weer met een foto die ik -uiteraard- van internet heb gehaald.

In feite voel ik mij als twee van deze modellen, eentje voor de achterkant -zie foto vorige post- en eentje voor de voorkant -foto huidige post-, lol.