Roddelkont

Ik ben iets vroeger met mijn eindejaarspreek dan anders (zat onder m'n planknop) en dat komt omdat wij -mijn man en ik- de keuken onderhanden aan het nemen zijn (men moet maar durven hè zo op het einde van het jaar!) en ik 's avonds echt de puf niet meer heb om iets te posten, bij andere bloggers langs te gaan of zelfs maar om de pc op te zetten, uitgezonderd nu. Mij kun je dus pas begin volgend jaar weer verwachten...aaaaa woow, dat klinkt veraf...maar is toch o zo dichtbij ;-)

Oké, en nu m'n preek!

Een nieuw jaar starten door mezelf te overladen met goede voornemens zie ik niet meer zitten...die komen toch nooit uit, lol. Nee serieus, ik zie wel wat het nieuwe jaar voor mij in petto heeft en hoe ik het dan zal aanpakken, denk maar aan mijn rookstop waarvan ik dacht dat ik gedoemd was om tot het eind mijner dagen te blijven roken. Ik denk, nee ik ben er trouwens zeker van, dat wij met het ouder worden zowiezo wijzer worden in ons doen en laten, zodanig zelfs dat sommige van die goede voornemens nog durven uitkomen ook nog. Ik ben geen bullebak, dus hoef ik op dat vlak al niet te veranderen. Ben natuurlijk ook geen heilige, kan ook niet en wil ik trouwens ook niet want dan geraak ik mijn persoonlijkheid kwijt. Maar hoe zit het bij jullie? Hebben jullie goede voornemens? Zoals het dieet dat je eindelijk wilt volbrengen? Wil je minder gaan vloeken, of zagen en klagen? (Als dat in je zit blijf je dat toch doen!) Of wil je "nee" leren zeggen inplaats van altijd "ja'? Het beste -volgens mij toch- is het nieuwe jaar hoopvol tegemoet te treden, en dat is wat ik iedereen toewens...een hoopvol nieuw jaar :-)

Het moet niet altijd een vrouw zijn die de show steelt hè! ;-)

De dagen gaan me een beetje te vlug, 'k kan niet bijhouden! Ben namelijk bezig met werken, rusten, werken, rusten en nadenken is zich uiteindelijk ook nog komen moeien, en niet het gewone nadenken hè, neenee 't is diepgaand zoals ze zeggen; over de betekenis van het leven in de tegenwoordige tijd, over de gepensioneerden in het algemeen en natuurlijk niet te vergeten over babies en de jeugd...als ik op deze manier blijf verder doen, is Kerstmis en Nieuwjaar zo achter de rug! Oja, ben ook nog van plan om mijn keuken in een nieuw decor te steken, en dan komen we bij een punt waar ik heel onzeker van wordt...in welke kleur en welke kleur moeten mijn overgordijnen dan weer hebben! Tussendoor bekijk ik het schildersdoek waar ik nog maar de eerste laag verf heb opgezet. Je ziet hè, ben zo druk bezig dat ik achterop geraak met m'n blog...ook dat nog!

Ik heb jullie in m'n postje van 24-11-2011 Modern abstract verteld dat ik redelijk goed kan tekenen...toch beter dan schilderen en om dat toch maar te bewijzen laat ik jullie een schets/tekening zien van een maiskolf. Ik weet niet of jullie het goed kunnen zien hè, 'k heb het in ieder geval bewezen, en het moeilijkste moet dus nog komen en dat is dat zien te schilderen in pasteltinten! Daar ik niks van verfmengerij ken, heb ik een andere oplossing gevonden, maar dàt mag je pas zien als het gelukt is. Nu moeten jullie het stellen met mijn schets/tekening :-)

Waarschijnlijk eindigt dit ook in Modern-abstract ;-)

Ben een boek van Stijn Streuvels aan het lezen en in dat boek -misschien wel in al zijn boeken- gebruikt hij veel dialecte woorden. Ik moet dan soms een zin twee keer lezen eer ik begrijp waar ie het over heeft en weet ik ook niet altijd wat hij bedoelt als hij het bv. over een bepaald onderdeel van het getuig (in het dialect) van een boerenpaard heeft of iets anders, maar ik vind het toch interessant om te lezen.

Oké, mijn postje gaat dus in feite over het dialect. Door het boek te lezen en de woordjes op te zoeken die ik niet begreep, kwam ik op Youtube bij Wim Vermandere terecht en toen ik hem hoorde zingen (Blanche en z'n peerd) vond ik zijn dialect op dat van Stijn Streuvels lijken. Ik weet nog dat ik toen ik 'jong' was mijn oren afsloot voor dit genre muziek (er zat te weinig swung in vond ik), maar nu voor het eerst luisterde en las ik de woorden in zijn dialect, woorden die een verhaal vertellen...een verleden zeg maar, net zoals het boek van Stijn Streuvels -dat ik aan het lezen ben- dat doet! Hoe meer ik dat dialect beluister hoe meer ik er van ga houden en hoe weinig sappig ik het mijne nu vind.

Vraag me niet wat het moet voorstellen hè want dat weet ik niet (een uur later wist ik het wel), lol. Enfin, het trekt op modern-abstract. Nog een laagje vernis en 't is af. Heb deze keer een beetje beter opgelet en een klein schetsje gemaakt voor ik begon te kliederen, ook bij het mengen ben ik iets minder driest te werk gegaan, en toen mijn man zei dat hij er een deur en een trap in zag, zag ik het ook en noem ik m'n eerste werk: Traphal :-))