06-05-12

Mijn beurt?

En ineens is het daar, 't schiet van je onbewuste (denk ik toch) recht naar z'n doel (je hersenen?) om je -willens nillens- te doen nadenken over iets waar je liever niet over nadenkt. En toch is het er...
Je grootouders zijn er niet meer! Vier had je er...twee grootmoeders en twee grootvaders nog wel! Je had een vader en een moeder...ook weg, voorgoed...of is heengegaan een deftiger woord. Daar sta je dan en denk je: "Godlievedeugd, 't is aan mij...als alles verloopt in het leven zoals het hoort te verlopen, dan ben ik aan de beurt." Een hele enge gedachte is dat!

17:16 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (5) | Pin it!