17-06-10

Vaarwel lieverdje ...

 

roosgr



Weet je moederke...
Er is niets op de hele wereld wat zo diep in mijn hart zit als jij!
En weet je waar ik nu ontzettend trots op ben?
Dat is dat ik heel erg op jou gelijk...
mijn gezicht en mijn handen zijn de jouwe
en dat geeft mij de zekerheid dat jij verder zult leven in mij!
Van niets naar iets, van veel naar alles.

© Maike

 

21:08 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (7) | Pin it!

14-06-10

Mijn moederke

Vandaag ligt moeder al 14 dagen op de intensieve en het enige wat ik in dit postje kan getypt krijgen is dat het verschrikkelijk is...voor haar en voor ons, haar kinderen. Wij vragen ons af wat nog waardig is en wat niet, waar de kwaliteit van het leven ligt en waar niet...wij zitten met een massa vragen. We krijgen natuurlijk antwoorden op de vragen die we aan de specialist stellen en zij doen alles wat in hun mogelijkheden ligt, maar waar ligt de grens? Wij, de kinderen weten hoeveel moeder nu mentaal afziet omdat ze niet kan praten (zij ademt via een buisje in haar keel) en ons constant iets wil duidelijk maken...ik weet wat ze ons wil duidelijk maken, maar ik ben niet zeker en dat doet verschrikkelijk veel pijn! Elke keer als wij haar een bezoekje brengen, vloeit er een traantje over haar wang en zie je haar lippen woorden vormen die ons iets moeten vertellen... Oja, ik weet wat ze wil, maar toen was ze nog thuis en heel nuchter, maar nu, nu ze daar al 14 dagen ligt aan de beademing, speelt haar gemoedstoestand dan een rol? Is ze emotioneel sterk genoeg om eerlijk te zeggen wat ze wil? Wilt ze echt uit het leven stappen? Ik weet het niet meer...ik weet niks meer...in feite loop ik verloren in de wirwar van gedachten en gevoelens.

Ps: Ik ben bij een paar bloggers gaan lezen, maar ik krijg er geen reactie gezet!

11:49 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (4) | Pin it!

04-06-10

Teveel is teveel!

Ik had liever een goeie roddel geplaatst, maar de situatie leent zich er niet toe. De zin om verder te bloggen is weg! Er gebeurt TEveel en we moeten met alles beginnen rekening te houden. Ik kan het niet aan om het te vertellen. Het is alsof de wereld stilstaat en z'n adem inhoudt op wat komen gaat of net niet. Misschien zie je me hier of daar nog een reactie plaatsen, maar eigenlijk weet ik ook dat niet eens. Het enige wat voor mij nu telt, is mijn moeder.

22:26 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (9) | Pin it!

03-06-10

Beetje uitleg over mijn moeder

Toen ik gisteren iets na de middag samen met zus moeder een bezoekje brachten op de intensieve, was ze losgekoppeld van de beademing en was ze langzaam aan het bekomen. Ze was nog wel wat verward maar dat kwam door de slaapmedicatie. Ik was content dat ze weer zelf kon ademen en het de goede weg opging. Ik vroeg of ze wist waar ze was en nee dat wist ze niet, toen ik het haar zei begon ze zachtjes te wenen en zei ze dat ze dood ging. Ze geloofde me niet toen ik zei dat ze bij ons mocht blijven, ze dacht zelfs dat ik haar iets wijsmaakte. Ik keek de verpleegster heel verbaasd aan en die zei dat de patienten na zo'n grote dosis slaapmedicatie meestal verward reageren. Deze uitleg stelde me gerust en deze morgend belde ik hoopvol naar de intensieve en vroeg of ze de nacht goed had doorgebracht...nee dus! Moeder ligt daar weer in een diepe slaap aan het beademingstoestel!

Nogmaals dank voor de steunende woorden van jullie!

11:25 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (1) | Pin it!

01-06-10

***

Moederke moederke toch, wat lig je er klein en hulpeloos bij!
Je slaapt zonder enige inspanning van jouw kant.
Je ademt zonder enige inspanning van jouw hart.
Elke vier uur wordt je gedraaid.
Het wordt allemaal voor jou gedaan.
Geen gepiep van verschillende monitoren,
alleen maar het zachte zuchten van een machine die jouw hart ontlast.

Vlin52

Deze namiddag en dezenavond ben ik bij haar geweest en telkens barste ik in stille tranen uit...je weet maar nooit of ze me anders zou kunnen horen. Volgens de verpleegster hoort of ziet ze nikske, maar voor de zekerheid houd ik het stil. Goh, wat zou ik willen roepen en tieren, wat zou ik nu graag vloeken en brullen...het zou een beetje opluchten.

 

21:38 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (5) | Pin it!