03-01-10

Mijn kortverhaal VII

Eb en vloed
************

De grote dag is eindelijk aangebroken ... een verlossende dag, eentje die vrede zal brengen in haar hart. De zon die schijnt en de nacht belooft zwoel te worden. Tegen de avond schrijft ze nog een brief aan de man die nog steeds op haar wacht en van haar houdt, een brief met alle antwoorden waar er eerst vragen en onzekerheden heersten en legt hem duidelijk zichtbaar op het salontafeltje. Daarna maakt ze zich klaar voor een hele lange wandeling op het strand. De schemering is ingevallen als ze op blote voeten met haar sandaaltjes in de hand de pier opwandelt. Het ruisen en het klotsen van het water klinken als hemelse muziek in haar oren, ze glimlacht en kijkt naar de sterren die nog nooit zo hard hebben gefonkeld als deze nacht ... haar nacht ... de perfecte nacht. Het is nog steeds eb en de pier eindeloos lang ... of is het de stairway to heaven? Al neuriënd wandelt ze verder en ze voelt niet dat het water haar meer en meer omsluit. In de verte ontwaart ze de gedaante van haar man ... hij wenkt haar, ze lacht en roept zijn naam, hij glimlacht terug en komt dichterbij ... wat is hij mooi! De spiegel heeft haar belofte gehouden! Eindelijk ziet ze hem terug ... voorgoed! Hij vraagt haar zachtjes of ze klaar is om met hem de lange reis aan te vatten en glimlachend roept ze "Ja, liefste!". Zijn sterke armen tillen haar op, nog eenmaal kijkt ze naar daar waar de vloedlijn en het strand één zijn, laat voor de laatste keer een diepe zucht ... haar strijd is voorbij ... voor haar geen liedjesteksten of eenzaamheid meer.

* Einde *

22:30 Gepost in Mijn kortverhaal | Commentaren (3) | Tags: kortverhaal | Pin it!

02-01-10

Mijn kortverhaal VI

Eb en vloed
*************

Nog voor de zon haar best doet om de duisternis te verdrijven, staat ze op om de taken die ze de laatste tijd verwaarloosde tot een goed einde te brengen, en dat doet ze deze keer met dezelfde glimlach als de nacht ervoor ... een paar dagen maar denkt ze bij zichzelf, dan is het hier weer picobello. Maar er is iets, iets heel belangrijk wat haar even van haar stuk brengt om uit te voeren, iets waarbij haar ogen zich zullen vullen met tranen ... een telefoontje plegen naar iemand die geduldig op haar wacht, die van haar houd, die een nieuw leven met haar wil beginnen ... ze zal zeggen dat hij nog een weekje moet wachten op een definitief antwoord ... God, wat klinkt dat cru en onrechtvaardig, maar ze heeft geen andere keuze. De spiegel knipoogt naar haar als ze passeert en met volle overgave doet ze verder... met op de achtergrond de cd van Richard Clayderman. Dezelfde avond wandelt ze nog even langs de vloedlijn, tuurt naar de lichtjes van de vissersboten, kijkt naar de sterrenhemel, luistert naar het zachte klotsen van de golven tegen de pier en weer verschijnt die gelukzalige glimlach om haar mond ... morgen is er weer een dag om verder te werken aan de taken die ze haar spiegel heeft beloofd.

Wordt vervolgd ...

22:30 Gepost in Mijn kortverhaal | Commentaren (6) | Tags: kortverhaal | Pin it!

01-01-10

Mijn kortverhaal V

Eb en vloed
************

De dagen gaan voorbij, de nachten eindeloos lang. Het gepieker houdt niet op. Dagelijks een telefoontje van hem, of hij langs mag komen, dat hij ongerust is. Zij wil niet dat hij langskomt ... nooit meer, maar ze krijgt het niet over haar lippen. Ze liegt tegen hem en vraagt geduld te hebben met haar, ze vraagt tijd, tijd die ze nodig heeft om haar onzekerheid te overwinnen. De wandelingen langs de vloedlijn worden langer en intenser, zo ook de stille gesprekken met haar man.  Thuis in haar appartementje, volgt de ene cd de andere op en deze keer is er geen enkele bij die haar gevoelens weergeven ... alleen de spiegel weet perfect hoe ze zich voelt en ze staart dan diep in de ogen die haar vragend aankijken. Op een avond voelt ze weer die vragende blik en het is alsof ze het begrijpt, want nu laat ze haar ogen over haar lichaam dwalen en voelt ze zich schuldig worden ... schuldig omdat ze zichzelf heeft verwaarloosd. Wat moet ze doen? Ze heeft helemaal geen zin meer in een leven zonder haar man. Ze heeft genoeg geprobeerd. Ze liet zelfs een andere man toe, maar ook dat lukte haar niet. Zij behoort háár man toe! Ben je zeker, vraagt de spiegel haar en zij knikt. Dit is wat je dan moet doen ... Er volgt een lang gesprek tot diep in de nacht, en als ze uiteindelijk in slaap valt, verschijnt er een gelukzalige glimlach om haar mond.

Wordt vervolgd ...

22:30 Gepost in Mijn kortverhaal | Commentaren (2) | Tags: kortverhaal | Pin it!

31-12-09

Mijn kortverhaal IIII

Eb en vloed
************

Verliefd en onzeker stapt ze een nieuwe periode van haar leven binnen. Meerdere afspraakjes volgen. Ondertussen weet ze ook dat hij een jonge weduwnaar is en dat zijn vrouw het leven liet in het kraambed. Het lot heeft hen nu bij elkaar gebracht. Twee zielen die elkaar begrijpen, maar ook bang zijn voor de toekomst. Veel vragen ... weinig antwoorden. De wandelingen langs het strand en door de duinen, de speelse blikken die ze elkaar toewerpen, de etentjes bij kaarslicht ... het maakt alles zo onwezenlijk, zo onbevattelijk ... alsof zij de hoofdrol speelt in een romantische film. Eénmaal thuis, komen de vragen. Is zij echt klaar om een nieuw leven te beginnen? Deze vraag stelt ze aan de spiegel, maar krijgt geen antwoord.
Ze steekt een cd-tje in en klikt op nummertje zes, terwijl ze rusteloos rondloopt :
... Als er nooit meer een morgen zou zijn
En de zon viel in slaap met de maan
Heb je enig idee wat het met je zou doen
Als je nog maar een dag zou bestaan? ...
Tranen rollen over haar wangen en ze denkt terug aan de tijd toen ze haar leven deelde met de allerliefste van de hele wereld ... haar man, haar enige echte ware liefde. Ze voelt zich eenzaam worden en diep ongelukkig. "Waar ben je toch? Kom me halen, ik kan het niet meer aan!" Hier aan zee, en een nieuwe liefde, nee ... het voelt niet juist. Hoe moet het nu verder ... met hem? Wat, als hij vraagt om voor altijd bij hem te blijven? Om met hem een nieuwe start te nemen? Wat als ze weigert? Oh God ... vergeef het me, maar ik moet aan mezelf denken, ik wil geen tweede kans meer! In haar hart is er maar plaats voor één grote liefde.  Huilend kruipt ze in haar bed en rolt zich op als een egeltje dat gevaar ruikt.

Wordt vervolgd ...

22:30 Gepost in Mijn kortverhaal | Commentaren (0) | Tags: kortverhaal | Pin it!

30-12-09

Mijn kortverhaal III

Eb en vloed
*************

In een wit kleedje draait ze rondjes voor de spiegel die haar met een goedkeurende blik aankijkt. Vandaag gaat ze extra genieten van het strand en het water, van de mensen en de kinderen, van de meeuwen en de lucht ... Ik voel me goed, ik voel me goed ... Ze lacht als ze denkt aan alweer een liedjestekst. Wandelen door het mulle zand doet goed, net zoals diep in en uitademen en af en toe tegen een bal trappen die haar richting uit komt gerold. Net als ze wil terugkeren, ziet ze hem staan...groot, donker, knap en kijkt haar aan. Nee, ze gaat zich niet verstoppen en nee, ze wordt niet onzeker, maar wel verlegen. Een blos op haar wangen verschijnt en weer gaat haar hart tekeer. Ze probeert op een zo rustig mogelijke manier de dijk te bereiken en om een beetje van deze nieuwe emotie te bekomen, zet ze zich neer op het dichtsbijzijnde terras, waar nog een tafeltje en drie stoelen vrij zijn, en bestelt een frisdrank. Terwijl ze met een papieren zakdoekje het beetje zand van haar voeten verwijderd, vraagt een zachte mannenstem of hij mag plaats nemen en wijst naar de overige twee stoelen. Diepbruine ogen kijken haar vragend aan en het enige wat ze kan, is ja knikken. Beetje bij beetje krijgt het gesprek meer diepgang en uren later mag hij haar tot aan haar appartement brengen met een volgende afspraak in het verschiet. ... En het werd zomer ... in haar en zijn hart.

Wordt vervolgd ...

22:30 Gepost in Mijn kortverhaal | Commentaren (3) | Tags: kortverhaal | Pin it!