28-07-11

Onwennig

Ik loop zowat verloren in huis en daarbuiten. Ik moet wennen aan het idee dat ik voortaan kan doen wat ik wil...maar goh, wat mis ik hem. Dierenliefhebbers en zeker de mensen die een dier hebben weten wat ik bedoel en weten ook hoe erg het is om een kameraadje te verliezen. Ik voel me in ieder geval niet goed en zie alles somber in, maar dat komt natuurlijk omdat ik al een jaar niet de kans heb gekregen om eender welk verdriet te verwerken. Alles heeft tijd nodig en die tijd is me precies niet gegund. Op 22 Juni zette ik het gedichtje: Bloedend Hart op m'n blog en zoals je merkt is het ook van toepassing op dierenverdriet. Het zal wel slijten zoals alles vroeg of laat slijt maar een litteken is er wel weer bijgekomen en dan vraag ik me af: "Hoeveel littekens kan een hart aan?"

16:07 Gepost in Persoonlijk | Commentaren (9) | Tags: dierenverdriet | Pin it!