24-08-10

BAH en nog eens BAH!

Ik zit een beetje triest te wezen na een weekblad te hebben doorbladerd en ik me bedenk dat ik geluk heb om niet meer als jong meisje door het leven te moeten ploeteren. Godja, ik noem het ploeteren deze tijd, want ik heb echt compassie met onze jeugd en niet alleen met onze jeugd, zeker ook die in een ver land moeten vechten om te overleven. Ik weet ook wel dat ik niet alles moet geloven wat er staat geschreven of wat er gezegd wordt, maar de bladen hebben ook bepaalde regels in acht te nemen om niet elke dag vervolgd te worden en hun broek te scheuren aan leugens die hen een faillisement oplevert. Mijn ogen zien op dit moment teveel en mijn oren horen op dit moment teveel, en ik zou ze voor even willen sluiten tot mijn trieste moment over is! Klinkt dit egoïstisch...kan zijn, maar niet voor mij! Het enige probleem dat ik heb is dat ik er niks aan kan veranderen, dat niemand er iets aan kan veranderen, alleen degenen die er verantwoordelijk voor zijn, en net die verantwoordelijken denken dat ze verantwoordt te werk gaan! En wàt heeft mij nu even uit mijn evenwicht gehaald?
- Jongetjes misbruikt als seksslaven (Afghanistan)
- Een internetclub van slechte huisvrouwen! (toont een foto van een jonge moeder met drie kinderen in haar varkensstal...of is het de living?)
- Gevechtsduikers die misdaaddossiers helpen oplossen.
- Kinderen zijn de baas in nieuwe, extreem vrije school (géén leraars, géén lessen, géén rapport.) Op 1 september opent in Antwerpen een Sudbury-school. Hier beslissen kinderen alles! Er zijn geen klassen, er is geen leerprogramma en leraars zijn er ook niet echt: de kinderen kiezen autonoom wàt ze leren en wannéér.

BAH!