02-11-10

November

Ontdoping heeft een verscheidenheid aan reacties opgeleverd en daar ben ik blij om. Ik kan natuurlijk terug reageren maar dat doe ik bewust niet omdat iedereen een eigen mening heeft over ontdoping en die respecteer ik.

November is voor mij voortaan een donkere maand, een maand waarin de eerste dag al heel zwaar begint, de tweede dag nog zwaarder omdat dat de officiele dag is om onze dierbaren te herdenken -wat ik niet eens wist- ! Volgend jaar ga ik al zeker niet meer op deze twee eerste dagen naar de begraafplaats door het verdriet dat je dan ziet, voor de discussies die sommigen durven voeren en voor de nieuwsgierigen die je aanstaren of je wel of niet weent...jaja, die zijn er wel degelijk! Nee, ik zal wel gaan als ik voel dat ik er behoefte aan heb! Ik hoop in ieder geval dat ik zover kom dat ik dit verdriet kan laten rusten in m'n hart en dat de herinneringen alleen maar mooier worden met tijd. Ondertussen heb ik iets beslist dat voor mij een geruststelling en een veilig gevoel geeft voor de jaren die ik nog voor me heb, of beter gezegd nog mag hebben, want het is niet iedereen gegeven om oud te mogen worden. Misschien maak ik één dezer dagen er een postje over en hoop dat ik ook over dat onderwerp een even menselijke reactie krijg als bij 'ontdoping' het geval was.