Roddelkont

Ze lag zij aan zij met de soldaten in Vietnam, raakte zwaargewond bij opstanden in Mexico, ontsnapte ternauwernood aan de dood in Iran en schold de leider van dat land, Khomeini, recht in zijn gezicht uit... Oriana Fallaci, de journaliste waar menig politiek leider voor siddert, de schrijfster die een hartstochtelijke relatie had met een Grieks verzetsleider over wie zij een prachtig boek schreef dat een grote bestseller werd: "Een man". Oriana Fallaci is niet zomaar een vrouw, Oriana Fallaci is een begrip...

"Ik ben geen journaliste die braafjes knikt als gevraagd wordt die uitspraak niet te publiceren. Dan moeten ze hun mond maar houden!"

Tijdens een intervieuw loopt Khomeini woedend weg. "Waar gaat u naartoe", schreeuwt Oriana, "moet u soms een plas doen?"

"Ik ben tussen mannen opgegroeid, en heb eigenlijk nooit geleerd hoe ik met vrouwen moet omgaan"

Een realityreeks die ik graag volg.

Verleden maandag -de eerste reeks-, ging het over de Moslimvrouwen en degenen die zich tot Moslim bekeerden...daar ontstond zoals gewoonlijk veel heisa rond.
Deze maandag ging het over bedelmonniken in een zenboeddhistisch klooster. Ik ben niet echt van plan om mijn mening over eender welke godsdienst hier uit de doeken te doen, maar het doet me wel nadenken over het feit dat er geen enkele vrouw aan de top staat van eender welk geloof! Dat er in de meeste 'Geloven' de vrouw als de meest onderdanige persoon behandelt wordt! En waarom? Waarom wordt een vrouw onderdrukt? Wat doet zij verkeerd? Wat is er mis aan een vrouw om haar vooral niet aan de top van eender welk geloof toe te laten?

Ik kan er natuurlijk wel over discussieëren, maar uiteindelijk blijft de vraag onbeantwoord!

Ik heb weer wat gezien!

Een slordig uitziende vrouw, ik denk ergens in de veertig, zit samen met haar man en twee kinderen in een taverne. Ik dacht dat ze een chocotof aan het eten was (zonder tanden), maar uiteindelijk bleek het kauwgum te zijn. Hoe ik dat kan weten? Niet moeilijk als je als een kameel kauwt hè!

Lou Andreas Salomé was haar tijd ver vooruit. Ze werd geboren in 1861 en groeide op in een tijd waarin van vrouwen verwacht werd dat ze trouwden, kinderen kregen en hun man altijd terzijde stonden. Maar het huwelijk was niets voor Lou, ze wilde vrij zijn, haar persoonlijkheid ontwikkelen. Desondanks oefende ze een ongelooflijke aantrekkingskracht op mannen uit, waaronder de beroemde filosoof Nietsche en de psycholoog Freud. Maar hun liefde voor haar wekte alleen maar haar woede op... Een bijzondere vrouw, bekend en berucht, verguisd en geliefd...

Nietsche wil met Lou trouwen. Ze kan haar oren niet geloven en is van plan om hem eens goed de waarheid te zeggen!

Lou trouwt met Friedrich Carl Andreas...maar ze zal nooit het bed met hem delen.

"Ik zal wel nooit een ideaal navolgen, maar wat ik wel kan doen is mijn eigen leven leiden. En dat zàl ik doen, niets kan me tegenhouden!"

Toen ze zwanger werd was ze dolgelukkig, maar er was één probleem: ze vond geen geschikte positiejurk. Geen nood, ze ontwierp er zelf een! Ze hing hem in de etalage van de boetiek van haar man, Sam Rykiel, en dat was de eerste stap naar een uiterst succesvolle carrière als modeontwerpster. Sonia Rykiel is haar naam en je hebt beslist al eens gehoord en haar ontwerpen gezien. Sonia is niet zomaar een ontwerpster, ze heeft heel eigen ideeën over kleding en vrouwen.

"Als je mooi bent, profiteer er dan van. Ben je niet mooi, doe dan gewoon alsof!"

Sonia wordt de aanvoerster van de nieuwe lading jonge ontwerpers, waartoe ook Emanuelle Kahn en Jean-Charles de Castelbajac behoren. Zij brengen geen haute couture, maar confectiekleding voor de gewone vrouw. In de jaren zestig worden de vrouwen zich heel goed bewust van hun eigen mogelijkheden, van hun denken én van hun lichaam. Ze willen zich ook goed kleden zonder uren achter de naaimachine te moeten doorbrengen, en zonder fortuinen te moeten uitgeven voor ontwerpen van succesvolle couturiers als Chanel of Nina Ricci, die zich al aan het nieuwe vrouwbeeld hebben aangepast.

"Sonia Rykiel is de eerste die kleding ontwerpt voor vrouwen van vlees en bloed, en niet voor het ideaalbeeld van 'de vrouw', schrijft de Amerikaanse modejournaliste Marylou Luther. "Van haar kleren gaat de sensualiteit uit van het alledaagse, van het echte leven. En toch hebben al die ontwerpen ook een bijzondere, persoonlijke stijl".

Haar eerste man verkrachtte haar, haar tweede was dodelijk saai, haar derde te goedgelovig, haar vierde ziekelijk jaloers, haar vijfde een alcoholist en haar zesde... van haar zesde werd ze gescheiden door haar dood. Gelukkig in de liefde was Gloria Swanson dus niet, maar haar carrière als filmactrice, en later als producente en toneelspeelster compenseerde haar huwelijkspech ruimschoots.

Hoewel de druk van het gejaagde filmwereldje haar na enkele jaren te veel werd, genoot Gloria toch altijd van de glamour die haar omringden. En met haar sensuele look droeg ze daar een belangrijk én fraai steentje aan bij.

Geboren op 27 maart 1899 en gestorven op 4 april 1983.

Een nieuw 'revolutionair' middel in de strijd tegen cellulitis en hardnekkig vet is geboren: de Scala bio-fir panty's en leggings. Anders dan de andere figuurcorrigerende broekjes, pakken ingenaaide thermische kristallen het overtollige vet aan.

Warmtekristallen
De Braziliaanse fabrikant van Scala bio-fir belooft met de nieuwe corrigerende leggings en panty's effectief het hobbelige vet weg te krijgen. Daarvoor worden kristallen gebruikt die worden ingenaaid en warmte uitstralen bij contact met de huid. Op die manier wordt de doorbloeding beter en verdwijnen gifstoffen en vet makkelijker.

Successtory
Tests, uitgevoerd door de fabrikant zelf, tonen aan dat vier op de vijf vrouwen die dagelijks de broek droegen, de centimeters zagen 'wegslinken'. De fabrikanten voorzien massaal succes en geloven dat het product ware records kan verbreken als één van de snelst verkopende producten. Voor zover geweten, zijn de 'wonderleggings' voorlopig enkel beschikbaar in Engeland. (lvl)

(Of het nu waar is of niet...als het in België aan een aanvaardbare prijs te koop is, wil ik het wel proberen, de winter is toch in aantocht.)

Je hebt hem vast wel gezien, de film "The sound of music", die het verhaal vertelt van het kloostermeisje Maria dat de gouvernante wordt van de zeven kinderen tellende familie Von Trapp. Al snel verovert ze de harten van de kinderen, maar ook dat van hun vader... "The sound of music" lokte miljoenen mensen naar de bioscoop, maar waarschijnlijk wisten maar weinigen daarvan dat ze keken naar een wáár gebeurd verhaal, gebaseerd op de autobiografie van Maria Von Trapp.

"Ik was bang toen ik naar baron Von Trapp gestuurd werd. Ik stelde me hem voor als een woeste man die continu zou vloeken!"

"De zeven kinderen von Trapp zijn uiterst beleefd en keurig opgevoed. Een beetje té keurig, vindt Maria."

Op de eerste adventzondag, 26 november 1927, trouwt het weesmeisje Maria, het kind van de Oostenrijkse bergen, het zwarte schaap van het klooster van Nonnberg, met baron von Trapp en is nu barones Von Trapp, moeder van zeven kinderen. Ze krijgt nog twee kinderen. In januari 1929 wordt de kleine Rosemarie geboren, en in 1931; Eleonore.

Van de arme sloppenwijken naar de fameuze Carnegie Hall: dat is de weg die de legendarische Billie Holiday heeft afgelegd. Een weg die niet zonder hindernissen liep, want Billie was zwart en dat werd door velen niet geaccepteerd. Bovendien was Billie verslaafd aan drugs en dat kwam zowel haar stem als haar imago niet ten goede. Toch bereikte ze met haar fragiele stem de top en haar muziek wordt ook nu nog wereldwijd verkocht.

De eerste zwarte vrouw die in een wereld waarin alleen blanken de top haalden, furore maakte als jazz-zangeres.

"Vóór iemand mij met andere zangeressen kon vergelijken, vergeleken ze andere zangeressen met mij. Wat een eer!"

Als Ava Gardner achttien jaar is, poseert ze voor haar zwager, die een fotozaak heeft in New York. Haar foto's hangt hij op in zijn etalage en daar worden ze opgemerkt door een grote baas van een filmstudio. En vanaf dat moment zal Ava niet meer het gewone meisje zijn zoals er zoveel rondlopen. Ze komt terecht in de glitterwereld van Hollywood en wordt door haar films, waarin ze speelt naast sterren als Clark Gable, wereldberoemd.

Ava Gardner: "Ik dacht niet dat mijn toekomst spectaculair zou zijn. Ik zag me met man en kinderen bij het haardvuur zitten, buiten het tuintje keurig gemaaid."

Als de filmbons Louis Mayer haar filmtest ziet, zegt hij: "Ze kan niet acteren en nog minder praten, ze is gewoonweg fantastisch!"

Op haar vijftigste kiest Ava voor een eenzaam leven, weg van alle glamour en glitter. Daar heeft ze in haar carrière genoeg van gezien.